2014 Marnix huis
sep
29

Schilderij Dispuut Marnix

In januari 2014 kwamen de leden en bewoners van het huis van het Dispuut MARNIX in Amsterdam bij elkaar om te bespreken hoe zij zich in de traditie van Frans Hals konden laten vereeuwigen op doek. Net zoals in de schilderijen van Frans Hals zitten in het doek meerdere lagen verborgen. Voor de toevallige passant die het doek aanschouwt is het een afbeelding van een groep jonge heren, mogelijk vrienden, in een bepaalde ruimte. Voor leden en oudleden van het Studenten Corps is het duidelijk dat het hier studenten betreft, waaronder mensen die een bestuursfunctie hebben of hebben gehad. De leden van het Dispuut herkennen het Vaandel met het wapen en de uiterlijkheden van bepaalde functies zoals deze uitgedragen worden. Als laatste laag weten de personen die in het Dispuuts-huis hebben gewoond de tekens te vertalen naar gebeurtenissen die verbonden zijn aan voorwerpen die in het doek voorkomen.  Het niet in bezit zijn van al die kennis die in het doek is gestopt is geen beletsel om er niet met plezier naar te kijken. De meeste, zo niet alle kennis die Frans Hals in de doeken heeft gestopt is verloren gegaan. Door het schilderen van de studenten in deze zeer belangrijke fase van hun leven is een levende traditie  vastgelegd waarbij alle kennis per laag zal worden doorgegeven aan de volgende generatie, net zoals dat vroeger gebeurde. Met ongelofelijk veel plezier heb ik samengewerkt met deze dertien mannen die, door met mij hun levensverhaal en idealen te delen, een hoopvolle toekomst voorspellen.